juli 3, 2021 10:12 am

Arnoud

Hoe ik beter word van mijn diabetes (3 van 5)

Een van de eerste dingen die ik las toen ik me in andere literatuur verdiepte was dat diabetes over ‘de zoetheid van het leven’ zou gaan. Ik kon daar niet zoveel mee. Welke zoetheid van het leven? Het leven is niet zoet. Er zijn wel leuke of mooie dingen, maar om dat nou zoet te noemen…. Ik had er ook weerstand tegen. Het leven is niet zoet en je moet het ook niet zoet willen maken. Dat is gevaarlijk, dat is je boekje te buiten gaan, dat is tegen de regels.

Inmiddels duid ik dat niet herkennen en die weerstand anders. Het is namelijk een perfecte illustratie van het probleem. Mijn diabetes laat mij namelijk zien dat ik de zoetheid van het leven niet ontvang. Dat is letterlijk wat er in de fysieke laag gebeurt: suiker wordt niet opgenomen door de cellen maar ongebruikt afgevoerd. Het is ook wat ik laat zien in mijn reactie: zoetheid van het leven is niet voor mij, dat hoort niet, ik verdien dat niet.
Ik dacht dat ik met ‘het leven is niet zoet’ het gelijk aan mijn zijde had. Maar mijn diabetes als ziekte spiegelt dat mijn overtuigingen niet kloppen en niet gezond zijn. Want het is gezond en natuurlijk dat suiker door de cellen wordt ontvangen en vastgehouden. En niet dat de suiker ongebruikt weer wordt afgevoerd. Op dezelfde manier is het ook gezond dat ik de zoetheid van het leven ontvang. Dat ik die tot me neem en me daardoor laat voeden. En niet dat ik die zoetheid ongebruikt laat gaan.

Wat is dan die zoetheid? Voor mijzelf zie ik er 2 dingen in. Het ene is van alles wat ik me bij zoetheid voorstel: genieten, spelen, contact met anderen, sexualiteit, dans en beweging, lekker eten en drinken, etcetera. Deze dingen zijn mij niet op het lijf geschreven. Ik vind het eng, spannend, heb het niet geleerd en hecht er niet veel waarde aan. En als het er wel is kan ik er niet goed van genieten, alsof ik me er niet aan kan overgeven.

Het andere is liefde, als hoogste vorm van zoetheid. Liefde is uiteindelijk het meest kostbare wat ik kan ontvangen en wat ik kan geven. En ik herken dat ik dat moeilijk vind. Dat ik het moeilijk vind om liefde te ontvangen. Het is alsof er onderin in mijn buik, waar we gevoelens zoals liefde kunnen lokaliseren, een vergiet zit in plaats van een stevige bodem. Waardoor alle liefde die binnenkomt heel snel weer verdwenen is. Ik ben niet in staat om het vast te houden en me erdoor te laten voeden en erdoor te groeien.
Deze losse stukjes waren voor mij niet nieuw. Maar door mijn diabetes ging ik het patroon zien. En zag ik ook de onnatuurlijk en de ongezondheid: dit is niet hoe het is bedoeld.

About the Author

Met een holistische kijk help ik je beter worden van je chronische ziekte en langdurige fysieke klachten.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}